داستان کتاب “Cursed Daughters” به فارسی «دختران نفرین شده» با یک همزمانی تراژیک و عجیب آغاز می‌شود: Eniiyi درست در روزی پا به جهان می‌گذارد که خانواده‌اش در حال خاکسپاری دخترخاله‌اش، Monife هستند. شباهت ظاهری بی‌چون‌وهچرای نوزاد با زنِ جوانِ درگذشته، آتشی را در خرمن باورهای سنتی خانواده روشن می‌کند؛ این باور که Eniiyi در واقع تناسخ Monife است و سرنوشتی جز تکرار زندگی او و پایان تراژیکش ندارد.

اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. سایه‌ی یک نفرین قدیمی بر سر زنان خاندان Falodun سنگینی می‌کند:

«هیچ مردی خانه ی شما را خانه خود نخواهد خواند؛ و اگر تلاش کنند، روی آرامش را نخواهند دید…»

این نفرین باعث شده تا سه نسل از زنان رها شده و دل‌شکسته، زیر یک سقف زندگی کنند و زخم‌های مشترکی را حمل نمایند. اما زمانی که Eniiyi پسری خوش‌سیما را از غرق شدن نجات می‌دهد و دل به او می‌بازد، همه چیز تغییر می‌کند. او حالا در دوراهی سرنوشت ایستاده است: آیا باید تسلیمِ تاریخچه‌ی تکراری و غم‌انگیز خانواده شود، یا می‌تواند برای یافتن پاسخ و راه چاره، به گوشه‌های تاریک و معنوی شهر لاگوس سفر کند؟

چرا باید این کتاب را خواند؟

معجونی از مدرنیته و سنت:

Braithwaite با مهارت تمام، تضادهای زندگی در نیجریه ی امروز را به تصویر می‌کشد. کتاب، ترکیبی هوشمندانه (یا به تعبیر منتقدان «کوکتلی درخشان») از زندگی مدرن شهری و باورهای ریشه‌دار خرافاتی است.

طنز سیاه و نگاه تیزبینانه:

مانند اثر قبلی نویسنده، “Cursed Daughters” نیز سرشار از طنزی پویا و روایتی بی‌پرواست. نویسنده با نثری پرکشش، روابط پیچیده‌ی مادر و دختری، رقابت‌های زنانه و فشارهای اجتماعی را کالبدشکافی می‌کند.

داستانی درباره «انتخاب»:

در لایه‌های زیرین، “Cursed Daughters” پرسشی عمیق را مطرح می‌کند: چقدر از زندگی ما حاصل وراثت و آسیب‌های گذشتگان است و چقدر از آن در دستان خودمان؟ قهرمان داستان برای رهایی از «مارپیچ مرگ» و شکستن الگوهای قدیمی، مبارزه‌ای نفس‌گیر را آغاز می‌کند.

اگر به دنبال رمانی هستید که همزمان شما را بخنداند، بترساند و به فکر فرو ببرد، «دختران نفرین‌شده» انتخابی ایده‌آل است. این کتاب، قصه‌ی زنانی است که یاد می‌گیرند چگونه با وجود تمام زخم‌ها و نفرین‌ها، فرصتی دوباره به خود بدهند و خردمندانه زندگی کنند.